ล้านตำอร่อย โพนพิสัย ณ ปตท.โพนพิสัย ร้านอาหารแห่งใหม่

  15 ตุลาคม 2559 22:12    ร้านอาหาร    www.บึงกาฬ.com    อ่าน 1360  

ล้านตำอร่อย

ล้านตำอร่อย โพนพิสัย

 

“สติ๊กเกอร์ Application Line สุขสดชื่น สมหวัง เด้งซ้ายเด้งขวาขึ้นตั้งแต่ 6 โมงเช้า ราวกับผู้ส่งตั้งโปรแกรมไว้ให้ส่งแบบอัตโนมัติ เย้ เย้ เย้ วันศุกร์หรรษาแล้วสินะ…หัวใจร้องกระโดดโลดเต้นหนูอยากกลับบ้านๆ เติมเต็มแรงบันดาลใจ”

 

วันศุกร์นี้ ไม่ได้มีอะไรพิเศษ ฤ แตกต่างจากทุกๆ ศุกร์ที่ผ่านมา ภาพการเคลื่อนย้ายตามวิถึชีวิตของคนทำงาน ทำงาน และก็ทำงาน ยังคงวนเวียน (บ้าน ที่ทำงาน บ้าน ที่ทำงาน) อยู่เช่นเดิมซ้ำๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งท่านที่จรจากบ้านเกิด ครอบครัว อันอบอุ่น เพื่อหาเลี้ยงปากท้อง…ผมก็เป็นหนึ่งในวิถีข้างต้น เช่นกัน (เราหัวอกเดียวกัน  จับมือๆ) เอาเป็นว่า…เราพักประเด็นความคับข้องใจเกี่ยวกับความไม่สะดวกในการทำงานไว้ก่อนก็แล้วกัน…เดี๋่ยวจะยืดยาว 5555

 

ต้นทุนมาก ทางเลือกมาก

 

หนังสือลาออกจากการเป็นลูกจ้างประจำ หรือแม้กระทั่งการลาออกจากการเป็นข้าราชการ ถูกแชร์ กดไลค์ ในสังคมออนไลน์วกเวียนวน จนกระทั่งผมได้เห็น มีเหตุผลที่ชวนใจ ดึงดูดใจให้เพื่อนหลายๆ คน อดที่จะอมยิ้ม พรางลุกขึ้นยืนกำมือด้วยความฮึกเฮิม…พร้อมเปล่งเสียงในใจเงียบๆ ว่า (ฉันจะออกไปตามหาความฝัน และใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์ ฯลฯ) ถึงแม้ว่าเวลาผ่านไปสักครู่…จะคิดใหม่ว่า หนี้หน๋อ ค่าผ่อนรถหน๋อ ค่าหอพักหน๋อ ฯลฯ แล้วก็กลับเข้าสู่วิถีมนุษย์เงินเดือนดังเดิมโดยสงบ…

 

ว่าด้วยเรื่องต้นทุนชีวิต กับ การใช้ชีวิต ไม่ว่ากลุ่มคนมั่งมี หรือ กลุ่มคนที่หาเช้ากินค่ำ ในความคิดส่วนตัวผมแล้วไม่สามารถนำมาเปรียบเทียบกันได้ ทุกคนมีเหตุผลส่วนตัวที่ไม่จำเป็นจะต้องอธิบายให้สังคมรับรู้ และเข้าใจ ขอเพียงสิ่งที่กระทำสามารถเติมความสุขได้บ้างในบางโอกาส คงไม่ถึงกับต้องกล่าวหาว่าใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ทั้งๆ ที่ยังจน กระนั้นหรอกนะครับ เช่น การกล่าวหาว่าการใช้จ่ายเกินรายได้ หรือเหยียบกันให้จมดินด้วยข้อหาไม่เจียมบอดี้ อะไรทำนองนั้น) ส่วนคำนิยาม…ของคำว่า “ต้นทุนมาก ทางเลือกมาก” คงไม่ต้องอธิบายอะไร เพราะทุกท่านคงจะพอนึกภาพออก (กวนละ)

 

บล็อกเกอร์ ยุค ค.ศ. 2015

 

บล็อกเกอร์ คือ กลุ่มผู้สร้างสรรค์งานเขียนอย่างเสรี แม้เหล่านักเขียนซีรีย์…จะไม่เปิดประตูบ้านต้อนรับสักเท่าไหร่ คือสิ่งผมให้นิยามตัวเองในฐานะ “บล็อกเกอร์” ระยะเวลาตลอดระยะเวลา 7 ปี ที่ตั้งมั่นเขียนเรื่องราว โดยไร้ทฤษฎี ไร้โครงสร้าง ไร้กฎระเบียบว่าด้วยการเขียน…แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้บล็อกเล็กๆ แห่งนี้เคลื่อนต่อไปได้ นอกจากพลังข้าวเหนียว ส้มตำ ก็คือ ความสุขอันเกิดจากความรักที่ได้เขียนเรื่องราวให้ผู้คนได้อ่าน  และชมภาพสวยๆ ตามขีดความสามารถของเรา นั่นเอง

 

พลังข้าวเหนียว กับ ตับหวาน หาได้ที่ไหน?

 

ทุกๆ สัปดาห์ ผมจะเดินทางจากที่ทำงานในตัวอำเภอรัตนวาปี จังหวัดหนองคาย เพื่อกลับบ้านที่อำเภอโนนสะอาด จังหวัดอุดรธานี ตลอดเส้นทางมีจุดแวะเติมพลัง โดยเฉพาะร้านอาหารที่มีความลงตัวค่อนข้างน้อย (ไม่นับรวมร้านสะดวกซื้อ ที่บางครั้งผมเข้าไปก็คิดไม่ออกว่าจะซื้ออะไร แต่เพื่อให้ดูดีจึงหยิบนมรสกาแฟ และน้ำดื่มเย็นๆ ติดมาสักขวด ) กล่าวถึง ร้านอาหารในแต่ละจุดของการเดินทางในข้างต้นแล้ว ผมมองว่า…ร้านที่มีความลงตัว 4 ประการ ที่ผมชอบนั่ง และตั้งเกณฑ์ส่วนตัวไว้มีน้อยมากๆ เกณฑ์ทั้ง 4 ข้อ ได้แก่ สถานที่จอดรถ ห้องแอร์เย็นสบาย อร่อย และต้องเป็นอาหารอีสาน

 

วันนี้ผมมีร้านที่น่าสนใจมาแนะนำ

 

เชื่อว่า…ร้านแห่งนี้น่าจะเป็นที่รู้จักในกลุ่มคนที่ชอบอาหารอีสาน ในพื้นที่อำเภอโพนพิสัย และอำเภอใกล้เคียงเป็นอย่างดี หลังจากดูภาพที่ผมนำมาฝากสักครู่ ท่านคงพอจะนึกออกแล้วใช่ไหมครับว่าร้านอาหารที่อยู่อำเภอโพนพิสัย แห่งนี้ชื่ออะไร  “ล้านตำอร่อย ปตท.โพนพิสัย” นั่นเอง ผมเองรู้จักร้านนี้นานพอสมควร…ตั้งแต่เปิดให้บริการใหม่ๆ แต่ยังไม่มีโอกาสเข้าไปลองชิมรสชาดอาหารสักที ใจหนึ่งก็คิดว่า…เมนู ส้มตำ ลาบ ตับหวาน อาหารอีสานต่างๆ มันดูไม่คุ้นเคยยังไงบอกไม่ถูก…เพราะผมมักจะชินกับเพิงหมาแหงนตามรายทางเสียมากกว่า 5555  การตัดสินใจด้วยความรู้สึกว่า…อาหารอีสานในห้องแอร์ การตกแต่งสวยงามมีสไตล์ มันจะอร่อยรึเปล่า น้า…เอาหน่า…ต้องลองดูสักตั้งหนึ่ง สักวันจะต้องไปชิมให้ได้…

 

ร้าน “ล้านตำอร่อย ปตท.โพนพิสัย” ตั้งอยู่ปั้ม ปตท.แห่งใหม่ เดินทางออกจากตัวอำเภอโพนพิสัยประมาณ 2 กิโลเมตร (ทางออกโพนพิสัย – สู่อำเภอเมืองหนองคาย)

 

ทางร้าน “ล้านตำอร่อย โพนพิสัย” มีเมนูสุดพิเศษแนวผสมผสานระหว่างอาหารภาคกลางนิดๆ อีสานเยอะหน่อยได้อย่างลงตัว…ทุกท่านเลือกสรรได้ตามแรงปรารถนา นั่งชิว ชิว ฟังเพลงสบายๆ แอร์เย็นฉ่ำ แสงไฟอบอุ่น  (โดยรวมภายในร้านน่านั่งมากๆ ครับ) หยิบเมนูแนะนำบางส่วนมาฝากกัน ได้แก่ ไก่กรอบล้านอร่อย ไก่นึ่งจิ้มแจ่ว ปีกไก่ทอด ซี่โครงหมูทอด หมูทอด หมูระเบิด หม่ำหมู คอหมูย่าง ไส้กรอกอีสาน ปลานิลทอดจิ้มแจ่ว ตำถาดไทย ตำล้านอร่อย ตำซั่ว ต้มยำปลานิล แกงจืดเต้าฮู้หมูสับ ซุปหน่อไม้ อ่อมไก่ อ่อมหมู ตับหวาน น้ำตกหมู น้ำตกคอหมูย่าง หมูสามชั้นสามรส ฯลฯ

 

วันที่ผมไป สั่งเมนูอะไรบ้าง?

 

จริงๆ ก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะไปถ่ายภาพ และเก็บข้อมูลภายในร้านหรอกนะครับ เพียงแต่ช่วงเวลา 12.30 น. แดดแรงมากๆ กลัวว่าความร้อนจะทำให้กล้องละลายเสียหายไป ก็เลยหยิบติดมือ พะรุงพะรัง ทั้งกล้อง แท็บเล็ต โทรศัพท์ X1 กระเป๋าตังค์…ไม่อยากจะบอกเลยว่า งานนี้ด้วยความอยากเป็นที่ตั้งฉายเดี่ยวเลยละกัน (กะจะชวนเพื่อนมากินก็รวมตัวกันไม่ได้สักที) ผมเดินผ่านประตูอัตโนมัติเข้าไปภายในร้านอย่างรวดเร็ว เพราะอากาศภายนอกร้อนมาก…ทันใดนั้นก็มีน้องๆ พนักงานบริการหญิงน่ารักๆ กล่าวทักทาย สวัสดีค่ะ…ต้อนรับ พร้อมกับเชื้อเชิญไปยังโต๊ะท่านสามารถเลือกย่านความถี่ตามความพอใจ (อ๋อ โต๊ะจะมีให้เราเลือกได้หลายจุด นะครับ มีทั้งมาแบบมาเป็นหมู่คณะ ฤ ฉายเดี่ยว แต่โดยปกติทางร้านจะจัดโต๊ะแบบแพ็ค 4 สามารถนั่งได้ 4 ท่าน/โต๊ะ ความน่าสนใจของร้านนี้ก็คือ แม้โต๊ะสำหรับลูกค้าจะมีปริมาณค่อนข้างมาก แต่ก็ยังคงความสบาย อาจจะด้วยการออกแบบที่สวยงาม เลยทำให้เราสนใจผู้คนรอบข้างน้อยลงก็อาจเป็นได้)

 

วันนั้น…ผมรู้สึกไม่ค่อยหิวมากนัก แต่อยากจะลิ้มรสอาหาร อากาศเย็นๆ จึงสั่งอาหารไม่กี่อย่าง ได้แก่ ตำปูปลาร้า ตับหวาน ข้าวเหนียว และน้ำเปล่า (แบรนด์ล้านตำอร่อย) หลังจากน้องพนักงานทวนเมนูเสร็จ สักครู่ผ่านไปก็จะมีน้ำเปล่าพร้อมกับน้ำแข็งมาเสิร์ฟ ให้เราได้นั่งดื่มน้ำเย็นๆ ระหว่างรออาหาร   การรอคอยในยุคนี้คงไม่ใช่อุปสรรคอะไรมากนัก ผมนั่งเชื่อมต่อ WiFi ฟรีที่ทางร้านเขียนรหัสผ่านไว้อย่างชัดเจน เช็คสถานะ FB เช็คข้อความใน Line รอ…ผมเช็คข้อมูลต่างๆยังไม่ครบเลย อาหารก็มาซะละ…(เร็วดีเหมือนกันแฮะ) วันนั้นลูกค้ามีประมาณ 3 โต๊ะ มาตรฐานด้านเวลา ถือว่าใช้ได้เลยครับ…ส่วนรสชาดอาหารจะเป็นอย่างไร ขอเวลากินก่อนสักแป๊บ…

 

เปิดกระติ๊บข้าวเหนียว เป็นอันดับแรกตามความเคยชินของลูกอีสาน บรรเลงตับหวาน ผสานตำปูปลาร้า อย่างไม่รีรอ รสชาดที่สัมผัสปลายลิ้นมันช่างกลมกล่อมลงตัวยิ่งนัก มัน..โดนใจ ลูกอีสานเข้าขั้นเลยทีเดียว โดยเฉพาะเมนูตับหวาน อร่อยดี (ผมชอบ) ส่วนส้มตำก็นัวลึกโดนใจเช่นกัน แต่วันนั้นรู้สึกว่าแม่ครัวจะหนักปลาร้าไปหน่อย…เค็มนิดๆ (กำชับว่า…ไม่เค็มด้วยก็ดีนะครับ)

 

อ๋อ…ลืมบอกไป ก่อนที่ผมจะถ่ายภาพ ผมได้สอบถามพนักงานก่อนว่า…”โทษนะครับ…ถ่ายภาพได้ไหม?” ซึ่งเป็นสิ่งที่ตากล้องทุกท่านพึงกระทำก่อนที่จะถ่ายภาพสถานที่ส่วนบุคคล อย่างน้อยก็เพื่อเป็นการให้เกียรติ ผมใช้เวลาถ่ายภาพไม่นาน เพราะไม่อยากให้เป็นการรบกวนลูกค้าโต๊ะด้านหลังผม การจะลุกขึ้นถ่ายภาพ เลือกมุมสวยๆ เกรงว่าจะเป็นการรบกวนลูกค้าท่านอื่น (มารยาทที่ดีแม่สอนมา) จึงไม่ได้เก็บภาพรายละเอียดทั้งหมด (แต่ไม่แน่นะครับ…ถ้าทางร้านอนุญาต เราอาจจะได้มีนางแบบสวยๆ ไปนั่งถ่ายภาพกับอาหารสวยๆ น่ารับประทานกัน) จุดแข็งที่สำคัญมากๆ ของร้านนี้ก็คือการอนุญาตให้ลูกค้าถ่ายภาพได้ตามสบาย ไม่เหมือนร้านกาแฟชื่อดัง แป๊ะสติ๊กเกอร์ห้ามถ่ายภาพ ทั้งๆ ที่ผมไม่เคยรู้สึกว่าอยากจะถ่ายภาพเลย…เพราะมันไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจ (ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่า…แบรนด์ดังกล่าวมีชื่อเสียงแค่ไหน? ถ้าดังแล้วก็มักจะไม่แคร์สื่อ ซะเป็นส่วนใหญ่) ก็ว่ากันไป…ไม่รู้ว่าผมบ่นอะไร เนาะ

 

เช็คบิล ที่เคาน์เตอร์

 

ผมอนุมาณเอาเองครับว่า…เราจะต้องเดินมาชำระค่าอาหารที่เคาน์เตอร์คล้ายๆ กับตอนที่เราไปกินไอศกรีมชื่อดัง (กล่าวคือ ผมเคยหน้าแตกครั้งหนึ่ง ตอนพาสาวไปกินไอศกรีมตอนเรียนมหาวิทยาลัย ดันเรียกพนักงานมาคิดเงิน อาย อาย ….) ก็เลยคิดว่าเดินไปจ่ายเคาน์เตอร์ดีกว่า เพราะยังไงก็มาคนเดียว ลองนึกภาพดูนะครับระหว่างชำระเงิน มือซ้ายผมถือกล้อง มือขวาถือแท็บเล็ตและโทรศัพท์ โชคดีที่บริเวณจุดชำระเงิน มีพื้นที่อำนวยความสะดวกสามารถวางสิ่งของไว้ชั่วคราวได้ สิ่งที่น่าประทับใจคือระยะเวลาในการคิดเงินรวดเร็วดี ทำให้เรารู้สึกสบายใจตั้งแต่เดินเข้าไปในร้านจนกระทั่งเดินออกจากร้านไปเลยก็ว่าได้…

 

สุดท้าย หลายๆ ท่านคงอยากทราบว่า ราคาอาหารแพงมากไหม? ในความคิดส่วนตัวผมแล้วมองว่า…ราคาอาหารไม่ได้แพงอะไรมากมายหรอกนะครับ ถ้าลองเปรียบเทียบกับบริการที่เราได้รับ อาหารที่เราได้รับประทาน แอร์ อินเตอร์เน็ต และความรู้สึกที่เป็นส่วนตัว ผมคิดว่าคุ้มนะครับ…แต่ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า ถ้าเรากินข้าวอิ่มแล้ว หยิบคอมพิวเตอร์ขึ้นมานั่งทำงานต่อสัก 2-3 ชั่วโมง จะมีสัญญาณอำมหิตจากทางร้านรึเปล่า (เพื่อนๆ ลองทดสอบให้หน่อย แล้วมาเล่าสู่กันฟังบ้างนะครับ 555)  แต่ถ้าไม่เป็นอย่างที่เราคิดก็ตัวใครตัวมันนะครับ (หรือท่านไหน? ไม่มีเพื่อนไป จะชวนผมไปช่วยกินก็ยินดีนะครับ…เข้าใจเวลาอยากจะกินคนเดียวขึ้นมา ^^)

 

ติดต่อ ล้านตำอร่อย โพนพิสัย   ร้านเปิด 10.00 น. ครัวปิด 20.30 น. และร้านปิด 21.00 น. วันหยุดร้าน ทุกวันที่ 16 ของเดือน หรือ ชมภาพเพิ่มเติมจากทางร้านได้ที่  https://www.facebook.com/larntumaroy

บทความ
หลวงพ่อองค์ตื้อ ประวัติ ปาฎิหาริย์ การเดินทางสู่ ท่าบ่อ หนองคาย
หลวงพ่อองค์ตื้อ ประวัติ ปาฎิหาริย์ การเดินทางสู่ ท่าบ่อ หนองคาย

หลวงพ่อองค์ตื้อ   การเดินทางสู่อำเภอท่าบ่อ ซึ่งเป็นอำเภอขนาดใหญ่ ของจังหวัดหนองคาย ในครั้งนี้ไม่ได้มีเป้าหมายเพื่อท่องเที่ยว ฤ เก็บภาพ และเรื่องราวเกี่ยวกับ วัดหลวงพ่อองค์ตื้อ แต่อย่างใด หากแต่เดินทางมาปฏิบัติราชการบางอย่าง แต่บังเอิญมีบางสิ่งดลใจให้ขับรถวนเวียนอยู่ในตัวอำเภอหลายรอบ (หลงทาง) ประการที่หนึ่งเพื่อตระเวนหาตู้กดเงินอัตโนมัติ ประการที่สองตามหาเส้นก๋วยเตี๋ยวที่เพื่อนกำลังใจจดจ่อรอทำเมนูเด็ดที่บ้าน และบางสิ่งดลใจให้เดินทางไปยัง วัดหลวงพ่อองค์ตื้อ กระนั้น   ว่าไปแล้ว…ตอนแรกกระผมเข้าใจว่า วัดหลวงพ่อองค์ตื้อ อยู่อีกอำเภอหนึ่ง…ไม่คิ ...

คลินิกความงาม ภาพลักษณ์ แรงกระทบ ความมั่นใจ ความสุข
คลินิกความงาม ภาพลักษณ์ แรงกระทบ ความมั่นใจ ความสุข

คลินิกความงาม   “ความรู้สึกเมื่อตอนนั่งอยู่ใน คลินิกความงาม แห่งหนึ่งในจังหวัดอุดรธานี มันพลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง…กับสิ่งที่ผมไม่เคยเข้าใจมาก่อนเลยว่า สิ่งที่เรามองข้ามจะสามารถฉายภาพความสุข รอยยิ้ม แต่สิ่งที่ผมได้รับเต็มๆ คือ แรงกระทบจากเบื้องล่างเกี่ยวกับการดูแลตัวเอง”   ในยุคที่ผู้คนกลัวแก่มากกว่ากลัวตาย…ไม่แปลกเลยกับกระแสความนิยมเรื่องความสวยความงามขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทั้งในแบบมวลชนไปจนถึงความนิยมเฉพาะกลุ่ม ปฏิกิริยาลูกโซ่ดังกล่าวน้อมนำให้ผู้คนจำแนกตัวออก กระจายลงในพื้นที่ที่แตกต่า ...

รถดำนา พันธุ์ข้าว รูปแบบการทำนา ดูแล เก็บเกี่ยวข้าว และวิถีชีวิต
รถดำนา พันธุ์ข้าว รูปแบบการทำนา ดูแล เก็บเกี่ยวข้าว และวิถีชีวิต

รถดำนา   รถดำนา จะมีลักษณะอย่างไร และ รถดำนา จะนำต้นกล้าเหล่านี้ลงปลูกในแปลงนาได้ด้วยวิธีใด จะไม่เกิดโศกนาฏกรรม “หักคอกล้า” ดั่งเช่นเมื่อครั้งกระผมฝึกหัดดำนาใหม่ๆ หรือ? รวมถึงเรื่องราวเกี่ยวกับวิถีชีวิตของคนทำนา (สายเลือด) ฉุดกระชากลากดึงให้ลุกขึ้นมาเขียนบทความนี้โดยสำนึก…   วิถีชีวิตชาวนา และครอบครัว   เมื่อประมาณ ปี พ.ศ. 2527 หรือ นานกว่านั้น รถดำนา ไม่ได้มีความจำเป็นต่อการทำนาเลย…เพราะชาวนาใช้ แอก คราด ไถ ที่ทำจากรากไม้ในท้องไร่ปลายนา อาศัยกำลังหลัก คือ เจ้าทุยลากจูง ร ...

ถ้ำดินเพียง ณ วัดถ้ำศรีมงคล อำเภอสังคม  ตามรอยประตูเมืองพญานาคฯ
ถ้ำดินเพียง ณ วัดถ้ำศรีมงคล อำเภอสังคม ตามรอยประตูเมืองพญานาคฯ

ถ้ำดินเพียง   ตำนานแห่งความเชื่อ ศาสตร์ที่สะท้อนความเกี่ยวโยงระหว่าง พุทธศาสนา พญานาค และชาวบ้าน ดังจะเห็นได้จากร่องรอยในสถานที่ต่างๆ จนกระทั่งกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวในเชิงวิถีพุทธ และที่สำคัญผู้คนทั่วประเทศต่างหลั่งไหลเข้ามาเที่ยวชม บ้างก็ท้าพิสูจน์ (ที่เห็นได้อย่างชัดเจน คือ ปรากฎการณ์บั้งไฟพญานาคในช่วงเทศกาลออกพรรษา นั่นเอง) อย่างไรก็ดีแม้ความรู้สึกในเชิงบวกดังกล่าวจะยากต่อการพิสูจน์ แต่เราก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า…หลายๆ สิ่ง หลายๆ อย่าง และล้วนแล้วเจริญรุ่งเรืองอันเกิดจากความเชื่อนี้  อาทิ ภูลังกา อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดบึงกาฬ ,คำชะโนด อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุด ...


อ่านทั้งหมด ..
ขึ้นด้านบน