ปั่นเพื่อแม่ BIKE FOR MOM แม่อยู่เหงาๆ เดี่ยวเดียวดาย

  16 ตุลาคม 2559 14:07    บทความทั่วไป    www.บึงกาฬ.com    อ่าน 814  

ปั่นเพื่อแม่

ปั่นเพื่อแม่ Bike for MOM

 

ช่วงเย็นวันที่ 5 สิงหาคม 2558 ฝนตกหนัก ฟ้าร้องกระหน่ำ ต่อเนื่องยาวนานเข้าสู่สัปดาห์ที่ 3 นี่คือความสุขที่เราต่างตั้งหน้าตั้งตารอด้วยความหวังตั้งแต่หลังเทศกาลสงกรานต์จริงไหม? ครับ ความฉ่ำเย็นดังกล่าวนำพารอยยิ้ม กำลังใจ และความหวังส่งมอบให้พ่อกับแม่ทางบ้านที่นั่งเอาใจช่วยให้ข้าวที่หยอดหลุมไว้ในท้องนาพ้นร้อน ผ่านแล้ง…ไปตลอดลอดฝั่ง ในขณะที่มุมหนึ่งในเมืองกรุงฯ พนักงาน Office ก็กำลังอินว่าตนเป็นนางเอกมิวสิควิดีโอ ยืนมองท้องฟ้า สายฝน บริเวณกระจกหน้าต่างบานใหญ่ กระนั้น

 

ผมเองก็ไม่ได้แตกต่างจากผู้คนเหล่านั้นมากนัก ที่ยังคงก้าวเดินบนพื้นฐานของความดิ้นรนที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด อาศัยกำลังใจที่สะสมไว้เมื่อตอนโอบกอดแม่ ก่อนที่จะหันหลังเดินจากมา เพื่อตามหาความสำเร็จตามที่ฝันใฝ่ และที่สำคัญมันทำให้เราหายเหนื่อยทุกคราเมื่อหวนคำนึง “Bike for MOM” ทำให้ภาพความผูกพันเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ผุดขึ้นย้ำเตือนอีกครั้ง…แต่เป็นภาพที่แม่ปั่นเพื่อลูก….เรื่องราวจะเป็นเช่นไรนั้น (ผมขอพักสักครู่…เดี๋ยวมาเขียนต่อ)

 

เอาล่ะครับ…รู้สึกว่าผมจะเขียนเรื่องราวเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวในบล็อกแห่งนี้มากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งๆ ก็มีบล็อกที่เขียนเกี่ยวกับเรื่องราวชีวิตแนวคิดของตนเองอยู่แล้ว คิดซะว่าความรู้สึกมันล้นออกมาก็แล้วกัน กำลังคิดอยู่ว่าผมกำลังจะเขียนเรื่องราวให้แตกต่างไปจากการเขียนเรียงความที่คุณครูรอตรวจการบ้านในวันรุ่งขึ้นตอนเรียนประถมฯ ได้อย่างไร

 

เหตุการณ์ในวันที่พ่อกับแม่ลำบาก โทรศัพท์ถูกตัดติดต่อใครที่บ้านไม่ได้ สัมผัสอันเกิดจากความผูกพันในสายเลือดบอกผมว่า “กลับบ้านเถอะแม่รออยู่” ระดับความคิดถึงทวีความเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ตามระดับความเร็วของรถ ใจพรางนึกว่า พ่อกับแม่เป็นอย่างไรบ้าง เสียงเพลงเนื้อความว่า

 

…นับวันเวลา เจ้าโตแล้วไป สร้าง ครอบครัวใหม่ ไม่หันมา สนใจ แม่ เลย แม่ทั้งห่วงหวง คิดถึงดวงใจ ลูกจ๋า แวะเวียนหา แม่บ้างซิ แม่อยู่เหงาๆ เดี่ยวเดียวดาย เฝ้าคอยคิด หวังว่า ลูกจะมา แต่ไม่มีเลย หรือลืม แม่แล้วลูกจ๋า…

 

หูสดับเพลง…สายตาจ้องมองเส้นทางข้างหน้า น้ำตาพรางไหลสะอื้น ผมไม่สามารถเก็บความรู้สึกในใจได้แล้ว มันไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่มันเป็นความห่วงหา ห่วงใย และความรักที่กลั่นออกมา…ผมอยากกอดแม่ คือสิ่งที่หัวใจเรียกหา….ระยะทางจากที่ทำงาน – ถึงบ้าน ใช้เวลาเดินทางเพียง 60 นาที นี่ผมดราม่าเกินไปใช่ไหม?

 

เมื่อผมเดินทางถึงบ้าน บ้านยังคงเปิดตลอด 24 ชั่วโมง ในแบบฉบับของบ้านที่มีลูกผู้ชาย เข้า ออก ตื่น กิน นอน ไม่เป็นเวลา เช่นเดิม อืมม…แม่ไปไหน?

 

“สวนยางพารา” คือสิ่งที่พ่อกับแม่ใช้ส่งเสียลูกให้ร่ำเรียนจนจบมหาวิทยาลัย ผมไม่รอช้า…มุ่งตรงไปที่เป้าหมายข้างต้นทันที ภาพที่ทำให้ผมคลายความกังวล คือ “แม่นั่งอยู่บนเถียงนา พ่อกำลังหยอดน้ำกรด” ผมเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปโอบกอดแม่ นานมากจริงๆ ที่ไม่ได้กอดท่าน นานมากที่ผมไม่ได้แสดงความรัก และนานมากที่ผมไม่ได้รับสัมผัสแห่งความอบอุ่น ในขณะที่พลังแห่งการต่อสู้วิ่งพล่านในตัวของผมอีกครั้ง และผมคิดว่าความคิดถึง ความรัก อันเกิดจากอ้อมกอดของลูกชายคนนี้คงจะทำให้แม่หายเหนื่อยเช่นกัน

 

“วินาทีแห่งความสุขมาเยือน เรามักจะนึกถึงความยากลำบากเสมอๆ” ภาพการแย่งชิง หยอกล้อ ชกต่อย ของครอบครัวลูกผู้ชายเป็นเรื่องที่น่าเบื่อหน่าย และสร้างความลำบากใจให้พ่อกับแม่มาโดยตลอด มีเพียงความชินชาที่สร้างโอกาสให้ท่านได้ยิ้มบ้าง ตลอดระยะเวลา 31 ปี ของการเกิดมาบนโลกนี้ ผมจดจำความสุขของแม่ได้น้อยมาก ฤ มันจะมีน้อยจริงๆ วันจบการศึกษา อุปสมบท มงคลสมรส ผมจำมันได้อย่างแม่นยำด้วยรอยจารึกของน้ำตาแม่ ท่านมีความสุขผมสัมผัสได้

 

มาถึงวันนี้ ปั่นเพื่อแม่ Bike for MOM ผลพวงอันเกิดจากภาพใหญ่ในสังคมจะต้องการสะท้อนภาพแห่งความจงรักภักดี สะท้อนภาพให้เกิดขึ้นในใจ คือ จักรยานตราจระเข้ ที่แม่กำลังค่อยๆ ฉีกพลาสติกออกเพื่อชื่นชมเพราะยังปั่นไม่เป็น….ผลสรุปสุดท้ายจักรยานที่แม่หวงแหนก็พังในเวลาไม่กี่เดือนต่อมา….ด้วยความบ้าพลังของลูกชาย วันแม่ปีนี้…ซื้อจักรยานไปคืนแม่ก่อนนะครับ รักแม่นะครับ

 

ปล. แม้ว่าเราจะอยู่ใกล้พ่อกับแม่เพียงเอื้อมมือ…แต่ช่วงเวลาที่เราจะต้องสร้างฐานะ สร้างความมั่นคงให้กับชีวิต มันเกาะกินเวลาที่เราจะได้ส่งมอบความรัก ความสุข ให้แก่กันและกัน (วันแม่ปีนี้…เพื่อนๆ ลองกลับบ้านแล้วกอดแม่นะครับ พลังที่ยิ่งใหญ่เกิดขึ้นได้อย่างอัศจรรย์)

บทความ
อนุบาลรัตนบัณฑิต  ความลงตัว 3 หุ้นส่วน ครู ผู้ปกครอง และผู้บริหาร
อนุบาลรัตนบัณฑิต ความลงตัว 3 หุ้นส่วน ครู ผู้ปกครอง และผู้บริหาร

โรงเรียน อนุบาลรัตนบัณฑิต   ช่วงสายๆ สายฝนกระหน่ำอย่างต่อเนื่อง ระหว่างนี้ผมกำลังมโนดั่งกับพระเอกในละครว่า…ทำไม? ไม่เหลือที่ว่างสำหรับจอดรถ ทั้งๆ ที่ผมมาทำงานเช้าว่าปกติตั้ง 30 นาที อืม…น่าแปลกใจ…สงสัยจะมโนจริงๆ อย่างไรเสียชีวิตท่ามกลางสายฝน คนส่วนใหญ่ต่างเร่งรีบ และจะงัดเอาความคล่องตัวทั้งหมดที่มีเพื่อหลีกเลี่ยงสายฝน…แต่สำหรับผมแล้ว  เหตุการณ์ลื่นไถลท่ามกลางสายตาสาวๆ เมื่อครั้งกระโน้น…ทำให้ก้าวเดินอย่างมาดมั่น แทนที่จะพริ้วไหว…   เอาล่ะครับ…วันนี้ไม่ได้ชวนท่านมาเดินเล่นกลางสายฝนอย่างเดียว แต่ ...

ที่นี่ หมอชิต บึงกาฬ ร้านอาหาร ฟังเพลง สนุกสนาน ผ่อนคลาย
ที่นี่ หมอชิต บึงกาฬ ร้านอาหาร ฟังเพลง สนุกสนาน ผ่อนคลาย

ที่นี่ หมอชิต บึงกาฬ   Draft เรื่องราวเกี่ยวกับ ที่นี่ หมอชิต บึงกาฬ ไว้นานเกือบสัปดาห์เลยทีเดียว อย่าพึ่งว่ากล่าวกันเลยครับเพื่อนๆ ด้วยหน้าที่การงานหลายๆ อย่าง วิ่งเข้า วิ่งออก อลหม่านกันไปหมด ตามประสาคนหาเช้ากินค่ำละครับ เอาหน่า.. ถึงแม้จะช้าหน่อยก็หาใช่ปัญหา สำหรับเพื่อนๆ ที่ติดตามอ่านเรื่องราวในบล็อกเล็กๆ แห่งนี้มายาวนาน วันนี้มีเรื่องราว…จะบอกว่าเป็นร้านอาหารก็ใช่นะ ร้านดูบอลก็ไม่ผิด ร้านนั่งคุยสนุกสนานก็ไม่นอกเหนือกติกา ร้านนั่งฟังเพลงก็เข้าที ฯลฯ ยังมีอีกหลากหลายถ้อยคำที่มวลชนคนวัยรุ่น วัยทำงาน หนุ่มน้อย สาวใหญ่ ต่างขนานนามแบบส่วนตัวๆ แบบพิเศษๆให้กับ ...

ประวัติ โจน จันได ผู้อาศัยอยู่ บ้านดิน ณ ไร่ พันพรรณ
ประวัติ โจน จันได ผู้อาศัยอยู่ บ้านดิน ณ ไร่ พันพรรณ

โจน จันได : ธรรมชาติ คือ ความสุขที่แท้จริง?     บุคคลผู้นี้สามารถสะกดใจให้ผมจดจ่อ กับ วิดีโอ บน Youtube นานกว่า 2 ชั่วโมง ความบ้าคลั่งที่กระแสสังคมส่งมอบให้เขา นำมาซึ่ง ความบ้าบิ่น ฉีกออกจากฎที่เขาไม่มีแม้กระทั่งเวลาที่จะคิดถึงตนเอง และคนรอบข้าง ในที่   สุดเขาก็ได้ค้นพบว่า 7 ปีแห่งความบอบช้ำ ที่สังคมพยายามหยิบยื่นให้ มันช่างเลวร้ายกับความเป็นอยู่ของเขาเหลือเกิน และ 10 ปี หลัง เขาได้สร้างทุกสิ่งด้วยมือ ดำเนินชีวิตด้วยสติ ด้วยแนวคิดที่ว่า ชีวิตเป็นเรื่องง่ายๆ เราทำให้มัน   ยากเอง อะไรที่มันยาก แสดงว่า มันผิด และคำพูดที่ตรงไปต ...

รีวิวครีมหอยทาก หรือ ครีมเมือกหอยทาก ฟูจิ SNAIL WHITE ที่ เซเว่น
รีวิวครีมหอยทาก หรือ ครีมเมือกหอยทาก ฟูจิ SNAIL WHITE ที่ เซเว่น

รีวิวครีมหอยทาก   ต้องขอออกตัวก่อนว่า…กระผมไม่ได้ มีส่วนได้ส่วนเสีย กับการ รีวิวครีมหอยทาก ในครั้งนี้แต่อย่างใด หากแต่เรื่องราวดังกล่าวมีความเกี่ยวข้องกับตนเอง ยิ่งนั่งชมคลิปวิดีโอ รีวิวครีมหอยทาก นี้แล้ว ทำให้เรื่องราวประวัติศาสตร์ที่ว่า “ชาวอียิปต์โบราณอาบน้ำด้วยน้ำนม และชาวโรมันอาบน้ำด้วยเหล้าไวน์” ผุดขึ้นในใจโดยไม่รู้ตัว มันสะท้อนให้เราเห็นภาพอย่างชัดเจนว่า…ผู้หญิงพิถีพิถันในการอาบน้ำ และประเทืองผิวเป็นอย่างมาก   ขอหยิบเรื่องราวดังกล่าวมาเล่าสู่กันฟังพอสังเขป ดังนี้ ผู้หญิงในอดีตจะใส่ใจในการอาบน้ำ เริ่มตั้งแต่กระบวนการเลือกน้ำ ...


อ่านทั้งหมด ..
ขึ้นด้านบน