โพสก่อนได้หลุดปากออกไป ว่าทำงานอยู่อนามัย ผมคงไม่ต้องบอกเพื่อนๆ หรอกนะครับว่าผมนั้นทำงานอะไร ตอบแบบเด็กน้อยๆ ก็ทำงานที่อนามัยนั่นละ (กวน) เมื่อวานได้แวะเวียนไปที่อำเภอบึงกาฬเช่นเคยเพื่อทำธุระส่วนตัวนิดหน่อย (จะอยากรู้ทำไมนี่…)

เนื่่องจากยังยากจนอยู่ จึงนั่งรถโดยสารประจำทางไป จากที่ทำงาน ไป ถึง อำเภอบึงกาฬประมาณ 09.00 น. ค่าโดยสาร 30-40 บาท มันเก็บตามอารมณ์ของคนเก็บหรือไร ไม่ได้สนใจว่าผมเสียเงินมากน้อยหรอกนะครับ แต่ก็ขอให้มีมาตรฐานการเก็บเงินที่ตายตัวหน่อย ไม่ใช่อยากเก็บไงก็เก็บ อย่าให้ฉันเอ่ยนามนะ เดี๋ยวมีหนาว….

เมื่อไหร่ก็ตามที่เดินทาง โดยอิงอาศัยร่มเงาแห่งเงิน 30-40 บาทแล้วละก็ มักจะชาชินกับ บรรยากาศที่ท่านเองก็คงสัมผัสไม่ต่างกันนัก เสียงแจ้วแว่วว่อนมา เมื่อก้าวย่างลงรถ มันช่างชวนให้เรารำคาญยิ่งนัก ใจหนึ่งก็คิดว่า ลูก ภรรยา และครอบครัวเค้ารออยู่ ก็อดห้ามใจให้สังวร สงสารไม่ได้กะนั้น

ส่วนตัวผมไม่ชอบให้ใครมาเสนอ ชอบตอบสนองเอง หุหุ ถือคติที่ว่า สิ่งที่ได้มาง่ายๆ มันย่อมไม่ค่อยเห็นคุณค่า….

เมื่อทำธุระเสร็จเรียบร้อย ก็มานั่งอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง ที่เขียนเกี่ยวกับการหารายได้ออนไลน์ ที่เราอ่านก็เพราะว่า อ่านเพื่อฆ่าเวลาในระหว่างรอรถ ประมาณ 2 ชั่วโมงกว่าๆ เมื่ออ่านจบเราพบว่า การอ่านหนังสือ เป็นการฝึกการจับใจความที่ คุณครูเคยสอนเมื่ออยู่ ป.3 แล้วให้จับใจความ ให้ออกมาพูดหน้าชั้น แต่ฉันทำไม่ได้ ฉันมัวแต่นั่งใจ ยังไม่เข้าใจว่า อะไรคือการจับใจความสำคัญ….(ออกไปไกล…ละกลับๆๆ)

ผมตั้งใจพูดเรื่องธุรกิจ กับ เส้นทาง แต่กันหลงทางไปไกลเหลือหลาย หากเราสังเกตดีๆ จะพบว่าที่เส้นทางล้วนแล้ว เป็นพื้นที่เงินๆ ทองๆ ทั้งนั้น ช่วงที่ผมนั่งรอรถ แวะซื้อชาเย็นที่ร้านแห่งหนึ่ง ได้บ่นถึงเรื่อง สิ่งกรีดขวางที่ธุรกิจ นั่นคือ การจอดรถส่วนตัว ณ จุดจอดรถโดยสาร ทำให้บดบังแหล่งเงินซะงั้น

อีกอย่าง เจ้าของร้านได้บ่นถึง แผงลอยที่นับวันยิ่งล่องลอยออก งอกเงยขึ้นอย่างมากมาย ระบบการจัดการขยะที่ดีเป็นทางออก แต่ไงก็ยังคงมีร่องรอยหลืออยู่ ส่งผลให้หน้าบ้านของผู้ประกอบการที่ทำเงินกลางวัน ต้องพลอยสกปรกไปด้วยในเบื้องต้น..ส่วนใหญ่แล้วเจ้าของร้านค้าในแถบนี้มักมีเชื้อสายจีน สิ่งสำคัญที่เค้ายึดในการทำธุรกิจ คือ ความสะอาด เพราะส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องอาหารการกินเป็นหลักนั่นเอง

เส้นทางนี้สวยงามมากๆ ครับหากเราร่วมสร้างสรร ความสวยงามนี้ให้งอกเงยกันต่อไป