หลบลี้แสงสีแห่งเมืองกรุง สู่ดินแดนแห่งความสงบ ร่มรื่น เติมพลังชีวิต ณ อ.บุ่งคล้า

เรามาเริ่มที่ความปกติสุข ทุกข์ วุ่นวาย สนุกสนาน สม่ำเสมอ หรือจำเจ ฯลฯ คงเป็นความรู้สึกที่หลายท่านอาจจะเผชิญอยู่วันแล้ววันเล่า จนบางครั้งแยกแยะไม่ออกเลยว่าตอนนี้เรากำลังอยู่ในระยะสุข หรือทุกข์กันแน่ ด้วยความรู้สึกต่างๆ ปนเปให้สมองของเราได้คุ้นคิดเรื่องโน้น เรื่องนี้อยู่ตลอดเวลา เราอาจจะบอกว่าเราก็ใช้ชีวิตปกติสุขไม่เห็นมีอะไร แต่สิ่งที่กำลังแฝงทำลายสภาพจิตใจของเราอยู่ทุกวันคือ ความกดดันอันจะตามมาด้วยความเครียด หลายคนไม่สามารถจัดการความเครียดของตนเองได้ คงไม่แปลกอะไรหากเผชิญกับภาวะดังกล่าวอยู่ตลอดเวลา
เพียงหยิบยกบางช่วงของความรู้สึกที่หุนหันพันแล่นมาเล่าสู่กันฟัง แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกคนต้องเครียดก่อนจึงจะสามารถเดินทางหลบลี้แสงสีแห่่งเมืองกรุง สู่ดินแดนแห่งความสงบ ร่มรื่น เติมพลังชีวิต ที่อำเภอบุ่งคล้า จังหวัดบึงกาฬ จะดีกว่าไหมหากเรามั่นกระตุ้นความสุขให้ลบล้างความทุกข์ ความเศร้าหมองที่แฝงแอบอยู่ในทรวงของเราได้ก่อนจะปลายบาน …เห้ยๆ บานปลาย

ขอนำทุกท่านเข้าสู่ดินแดนแห่งสายลม สายหมอก ที่จะชวนใจให้ทุกท่านได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศลมพริ้วลอดช่องสะพานปากกระดิ่ง สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว กระทบภูวัวทำให้หน้าร้อนอากาศไม่ร้อนจัดมากนัก หน้าหนาวชวนให้สัมผัสกับไออุ่นที่เกิดจากสายน้ำโขง

นักท่องเที่ยวหลากชนชาติต่างเดินทางเพื่อหลบภัยหนาวเหน็บ เพื่อมาพึ่งพิงอากาศหนาวในบ้านเรา แต่นักท่องเที่ยวเหล่านี้กลับรู้สึกว่าเย็นสบาย ด้วยต้นทุน ค่าใช้จ่ายที่สูงมากในการดำรงชีพในฤดูหนาวของพวกเขา ทำให้ต้องเดินทางหนีหนาวเหน็บ มาพึ่งอากาศเย็นสบายในบ้านเราอยู่เนืองๆ กระแสปากต่อปาก นำมาซึ่งกลุ่มชาวต่างชาติทีมากขึ้นเรื่อยๆ

จักรยานเป็นพาหนะคู่ใจที่จะนำพาพวกเขาเคลื่อนไปอย่างช้า้ๆ พร้อมๆ กับการซึมซับกลิ่นไอแห่งชีวิต ที่หาได้ไม่ยากนักในปัจจุบัน แต่อนาคตจะเหลือน้อยเต็มที การก่อตัวของนิคมอุตสาหกรรมมาพร้อมกับการเจริญเติบโต ประเด็นนี้เราต้องเตรียมรับมือ ที่สำคัญชาวอำเภอบุ่งคล้า จังหวัดบึงกาฬ ต้องร่วมมือกันสร้าง และยกระดับสถานที่เติมพลังชีวิตแห่งนี้ให้ก้าวไปอย่างจริงจัง และต่อเนื่อง
เมื่อก่อนเราเคยอยู่ที่จังหวัดหนองคาย ผู้เขียนมักตั้งคำถามกับตนเองเสมอๆ ว่า “ทำไมคนชอบไปเที่ยวที่ อ.สังคม” ตอนนี้ได้คำตอบแล้ว มันเป็นคำตอบเดียวกันว่า “ทำไมคนชอบมาเที่ยวที่ อ.บุ่งคล้า” นั่นละ
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขียนไปเป็นเพียงแนวคิดในมุมเล็กๆ ของผู้เขียนที่ไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้คนส่วนใหญ่เบนเข็ม หากแต่บอกเล่าความเป็นไปตามธรรมชาติ ณ แหล่งนี้เท่านั้นแล










