คงไม่ใช่เรื่องใหม่อะไรสำหรับโรงเรียนที่อยู่บริเวณชายแดนระหว่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจังหวัดบึงกาฬของเราอยู่แนบชิดติดกับริมฝั่งแม่น้ำโขง แน่นอนติดกับประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวด้วย การสานสัมพันทั้งทางด้านวัฒนธรรมนำสู่ความรู้ของนักเรียนในโรงเรียนที่มีข้อกำหนดให้จัดตั้งศูนย์อาเซียนศึกษาในโรงเรียน เพื่อให้กลุ่มสมาชิกทั้ง 10 ประเทศสามารถใช้เป็นแหล่งเรียนรู้ได้ทุกจุดนั่นเอง (ความเข้าใจของผู้เขียน)



ยกตัวอย่างโรงเรียนอนุบาลบุ่งคล้า จ.บึงกาฬ ที่ผู้เขียนได้มีส่วนร่วมในการรับเว็บ Bufferschoolanubanbungkla.com ให้กับศูนย์อาเซียนศึกษาแห่งนี้ ทำให้เราพออนุมาณได้ว่าอนาคตอันใกล้จะมีการยกระดับการเป็นโรงเรียนศูนย์อาเซียน สู่หน่วยงานอื่นอย่างแน่นอน ไม่แน่เหมือนกัน รพ.สต. ที่ผู้เขียนอยู่อาจจะต้องมีศูนย์อาเซียนเพื่อการรักษาพยาบาล หรือ การสร้างเสริมสุขภาพก็อาจจะเป็นได้ (เป็นเพียงขอสันนิษฐาน)

แต่การก้าวเดินไปภายใต้กฎบัตร ข้อสัญญาต่างๆ นานา ที่ต้องให้เกิดความลงตัว และเป็นธรรมกับทุกฝ่ายคงต้องใช้เวลานิดหนึ่ง กว่าจะคงที่สู่การก้าวเดินไปในฐานะประเทศสมาชิกอาเซียนนั่นแล

หากมีคนถามว่า “อาเซียนดีหรือไม่” ก็คงตอบในทำนองว่า ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีข้อมูลดีและข้อจำกัด หากแต่แตกต่างตรงพลังของการขับเคลื่อน ในกลยุทธ์ลึกๆ อาเซียนต้องการที่จะสร้างจอมยุทธ์ด่านหน้าอะไรทำนองนี้รึเปล่า แท้ที่สุดการทำงานเป็นกลุ่ม เป็นทีม ย่อมได้สาระกว่าการเพ้อฝันเพียงลำพังแน่นอน

ทิ้งท้ายด้วยวิดิโอของเด็กๆ นักเรียนโรงเรียนอนุบาลบุ่งคล้า จ.บึงกาฬ ที่ร้องเพลงอาเซียนว่ามีประเทศอะไรบ้า้ง อาจจะต้องฟังหลายรอบหน่อย…เพราะประสานเีสียงได้ดีมาก..

ภาพ และวิดิโอ : ศูนย์อาเซียนศึกษาโรงเรียนอนุบาลบุ่งคล้า จ.บึงกาฬ