เมื่อทุกท่านเดินทางเข้าสู่อำเภอบุ่งคล้า อำเภอเล็กๆ ในจังหวัดบึงกาฬ ท่านจะเริ่มเอะใจว่า “ทำไมเส้นทางบึงกาฬ – บุ่งคล้า มีรถวิ่งผ่านน้อย มิหนำซ้ำสองข้างถนนยังเต็มไปด้วยแมกไม้นานาชนิด” เรียกได้ว่าเวลาขับรถมาตอนกลางคืนคนเดียวจะไม่มองกระจกมองหลังเลยละ หากไม่จำเป็นจริงๆ เมื่อก่อนเหตุการณ์เป็นแบบข้างต้นจริงๆ แต่หลังจากจังหวัดบึงกาฬกำเนิดขึ้นบนแผนที่ประเทศไทย แสงไฟที่เมื่อก่อนเป็นเพียงแสงไฟของชาวสวนฯ กลับกลายเป็นแสงสว่างจากนักท่องเที่ยวที่นับวันยิ่งไหลหลั่งสู่พื้นที่แห่งนี้มากขึ้นเรื่อยๆ



กระแสปากต่อปากจากหลายๆ ท่านที่เคยเดินทางมาท่องเที่ยว ณ อำเภอแห่งนี้มักจะพูดในทางเดียวกันว่า “บุ่งคล้า หาที่กินข้าวยาก” ผู้เขียนคงไม่อาจจะค้านเพราะความเป็นจริง มีร้านอาหารประมาณ 4-5 ร้านในตัวอำเภอ เราชาวบุ่งคล้าก็บอกอีกละว่า ร้านค้า ร้านอาหารเราน้อยแต่ได้คุณภาพ และมาตรฐานความปลอดภัยทางด้านอาหาร



ยกตัวอย่างเพื่อสะกิดต่อมน้ำลายสักนิดด้วยร้านก๋วยเตี๋ยวสองฝั่งโขง ณ บ้านบุ่งคล้าเหนือ หมู่ที่ 3 ตำบลบุ่งคล้า อ.บุ่งคล้า จ.บึงกาฬ พิเศษสำหรับท่านที่ชอบกินก๋วยเตี๋ยว และข้าวมันไก่



เวลาเรา้เดินเข้าสู่บริเวณร้านนอกจากกลิ่นหอมกรุ่นของน้ำซุปจากหม้อที่คอยสะกิดเยื่อจมูกเราเป็นระยะแล้ว ท่านสามารถแวะด้านซ้ายมือของร้านเพื่อล้างมือแ้ก้เขินก่อนเดินเข้าไปในร้านได้ตามสะดวก



มีขนมทองม้วนอร่อยๆ ไว้คอย ไม่ต้องห่วงเวลามือหนักใส่พริกเยอะไป สามารถบรรเทาได้ดีทีเดียว



ความตั้งใจเขียนคำแบบไม่แยกออกจากกัน “ผักน้ำ บริการตนเองค่ะ” คิดเล่นๆ ระหว่างรอ…



สักพักจะเริ่มเข้าใจเพราะจะมีลูกค้าท่านอื่นเดินมาหยิบผัก และน้ำ จะเรียกว่าบุปเฟ่ต์ผักน้ำก็ไม่ผิด



สีสันที่จี๊ดใจ เวลาเรานั่งมองดอกไม้ก็ช่วยลดการรอคอยได้ดีเหมือนกัน แต่สิ่งสำคัญคือติดค่า่ตัวนายแบบทั้งสองไว้ยังไม่จ่าย ให้บล็อกแห่งนี้ดังมากกว่านี้ก่อนค่อยว่ากัน ขอบคุณทั้งสองท่านที่ร่วมด้วยช่วยกันมาโดยตลอด หวังว่าคงจะลอดฝั่งนะครับ เหอะๆๆ



ซูมให้เห็นกันชัดๆ ถึงความใส่ใจในรายละเอียด



เมื่อก่อนร้านแห่งนี้ ใครที่จะมาลิ้มรสก๋วยเตี๋ยวสูตรพิเศษจะต้องเล่นเกมส์เก้าอี้ดนตรี ปัจจุบันไม่ต้องฮาร์ดคอขนาดนั้น เพราะได้มีการเพิ่มโต๊ะเกือบ 20 โต๊ะ มันมีส่วนช่วยเวลาเราจะแอบไปดูดเส้นคนเดียวเงียบๆ



นายแบบสุดหล่อของเราพยายามบอกว่า “อย่าถ่ายๆ ” แต่เก็กจะเจ็บคาง ตกลงเอาไงกันแน่ละนี่



ฉากสมมุติที่แลดูสวยหรู แต่เบื้องหลังดูดเส้นกระจุยกระจาย แซ๊บหลายแม่นบ่ท่าน….เงอะๆๆ



โต๊ะข้างๆ มีอิจฉาที่เราถ่า่ยภาพ มีส่งสัญญาณ….จัดไปหนึ่งดอก ไม่ข้อผูกพันร่วมกัน คือ “จะขอยืมเลนส์ 200 mm แค่นั้น”



จริงๆ อากาศภายในร้านเย็นสบาย แต่ด้วยความเอร็ดอร่อย…จึงเหงื่อไหล ตามประสา



แม่ค้า เริ่มได้รับการกดดันจากความหิวโหยของแต่ละคน จนต้องถอดชุดกันเปื้อนควงกระบวย เห้ย…ไม่ขนาดนั้น



นอกจากความอร่อยที่ท่านจะได้รับแล้ว ทางด้านความปลอดภัยยิ่งไม่ต้องกังวล กับหม้อก๋วยเตี๋ยวไร้สารตะกั่ว ตรวจสอบแล้วโดยทีมงานเรา รับรองท่านจะประทับใจในบริการ พึงพอใจในรสชาด อิ่มหนำสำราญใจกลับบ้านอย่างแน่นอน

สำหรับเส้นทางการเดินทางสู่ร้านดังกล่าวเพียงถามชาวบ้านว่า บ้านบุ่งคล้าเหนือไปทางไหน แล้วหาสะพานให้เจอ สังเกตอาคารสีแหล่มๆ นั่นละใช่เลย….