เส้นทางชีวิตเราเดิน ผ่านหลุม บ่อ โคลน ตกบวกควายบ้าง ก็หลายครา จึงเป็นเรื่องธรรมดา ที่จะเกิดรอยด่างดำแห่งชีวิต แต่วันนี้เราก็ยังคงยืนได้ใช่ไหมครับ สำหรับท่านที่ยืนด้วยตนเองไม่ได้ ด้วยยุคสมัยแห่งความเจริญก้าวหน้า ก็ยังมีอุปกรณ์ช่วยค้ำหยั่งอยู่ดี ทุกวิกฤต ยังมีทุกโอกาสรอให้เราแทรกตัว พ้นผ่านอุปสรรคไปได้อย่างไม่ยากเย็นนัก ขอเพียงเราตั้งสติ แล้วถามตนเองว่า พร้อมที่จะต่อสู้และฟันฟ่า สิ่งขวางกั้นนั้นไป

เมื่อใจเราสู้ ก็ยากที่สิ่งใด จะกางกั้น….

ธรรมชาติแห่งชีวิต ไม่ได้ตรงดิ่งสู่ที่หมาย ทยานแบบไม่วันหยุดพัก การเป็นไปแห่งธรรมชาตินี้ล้วนแล้วมีขึ้น ลง ดั่งข้างขึ้น ข้างแรม มีมืด มี สว่างแตกต่างกันไปตามปัจจัยกำหนด บางครั้งชีวิตของเรา ก็ไม่ได้ต้องการมุ่งสู่ที่หมายกันจริงๆ  แต่สิ่งที่อยู่ระหว่างทางต่างหาก ที่เราควรจดจำ ความสุข ความสมหวัง ความทุกข์ เป็นเพียงสิ่งปรุงแต่ง ที่เราใช้ใจปรุง….และปัจจัยภายนอกเป็นตัวกำหนด

รสชาด ความหอมหวานล้วนแล้ว  เป็นไปตามจิตของเราเป็นตัวกำหนด…หากเราตั้งมั่นว่าจิตฉัน ผ่องศรี ส่องแสง แห่งพลัง ไม่ว่าอุปสรรคอะไร ก็ยากที่จะทำลายเป้าหมาย และความสุขในระหว่างทาง เพียงอยากให้ทุกท่านได้มีจิตที่ผ่องศรี ส่องแสง และเต็มไปด้วยพลังแห่งใจ ที่ตัวท่านเองเป็นคนกำหนด ชีวิตของเรา เราเป็นคนกำหนดครับ อยากดี ก็ทำดี อยากได้ หากไม่ก้าวย่างสู่เป้าหมาย ก็คงเป็นเพียงความเพ้อฝัน แต่ระหว่างทางควรตระหนักคิดให้ถี่ถ้วน ถึงลู่ทางแห่งโอกาส ที่จะเอื้อสู่เป้าหมาย อุปสรรคเป็นเพียง ความตื่นเต้น ที่รอให้เราท้าทาย…กาย ใจ พร้อม ขอให้ทุกท่านประสบความสำเร็จในชีวิตกันอย่างถ้วนหน้าครับ……

ปล. มันดูคล้ายเทศเลยแฮะ…..